Sunday, September 7, 2008
*DUP!*
Eh? Bila ko balik? Nda kedengaran pun vespa ko? Naik bas ke?
Engkau OK ke, Bob?
Ooo...mcam tu ke ceritanya?
Gitu la. Itu la sal aku takut masa ko mula-mula kan dating Sue. Takut ko frust cam aku ni haa...
Tapi bila fikir balik, tak patut pulak ku samakan nasib ko dengan nasib ku yang malang ani.
Tu yang buat aku sebak then aku cari Sue sampai dapat.
Thanks a zillion, buddy.
Aku rasa lagi best dapat tengok korang happy. Aku takyah tanggung risiko terkecewa lagi.
Sabar, Bob. Nasib aku pun balum tahu lagi cam mana.
Esuk lusa siapa tahu?
Cinta boleh datang lagi.
Heh.... ye ke?
Takkan la nada perempuan yang boleh buat kau bahagia? Boleh hidup happily ever after? Engkau tu yang tak cuba buang story lama. Try la...
Haiz, takkan tak ada yang tergoda dengan lawyer yang charming cam ko ni?
Dah la! leceh la nak start layan hati and perasaan ni balik....
Ady oiii, Jom makan. Aku nak mandi kejap, OK?
Bisai-bisai mandi atu. Jangan sanpai banjir rumah sudah la, Bob. Laju K? Aku ni tak jumpa nasi lagi dari semalam dah.
Kejap saja ni, dalam setengah jam.
Woi! setengah jam mandi apa? Aku lapar gila udah ni. Pagi tadi aku kan breakfast pun nda sampat ambil.
Jangan gila kerja saja. Karang awek lari jadilah cam aku ni.
Menjadi keping-keping setelah kau pergi
Tinggalkan kasih sayang, yang pernah singgah
antara kita.....
WAAAAAAAARRRRRRRGGGGGGGGHHHHHHH!!!!!!
***Malam semakin sunyi walau ada hati yang pernah digigit memori***
Belum lagi, kenapa?
Kita jumpa kajap buleh tak? Ada hal sikit. Dalam pukul 10.
Okeylah dalam pukul 10 awak turun bawah la.
Babai~
Ish, betul ke ni? Macam tak percaya.
Dah lama ke dorang kenal?
Since dorang study kat States lagi.
Agaknya.....
Apa?
Entah-entah ni awek yang Bob cerita semalam.
Orangnya ada dalam kereta tu.
Huh?
Alrite! At last jadi juga buttermilk chicken ku ani. Yes!
Ada ke c Bob ni?
Vespanya tu ada ah.
Ady, bawak kawan nda sound2 rah aku awal2 ah. Boleh jua ku prepare apa-apa yang patut.
Huh???!!!
Yasmin?
